2017 November 22 - چهار شنبه 01 آذر 1396

سه امتیاز که علی(ع) دارد اما پیامبر ندارد
کد خبر: ٥٤١٠ تاریخ انتشار: ٠٥ ارديبهشت ١٣٩٢ - ١٩:١١ تعداد بازدید: 3941
صفحه نخست » یادداشت » واحد رسانه
سه امتیاز که علی(ع) دارد اما پیامبر ندارد

امیر المومنین حضرت علی علیه السلام انسان کاملی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم به وجود ایشان همواره مباهات می نمودند و در وصف او،سخنان فراوانی از ایشان وارد شده است.

در یکی از گفتارها از پیامبر اکرم (ص) به شش امتیاز حضرت علی علیه السلام اشاره شده که سه مورد آن بین پیامبر (ص)و امام علی(ع) مشترک است و سه امتیاز مختص امام علی(ع).
رسول اعظم (ص) می فرمایند: خداوند سه امتیاز به من داده که علی (ع)در آن شریک است و سه امتیاز به علی (ع) داده که من در آنها شریک نیستم.
پرسیدند ای رسول خدا آن سه امتیاز که با تو شریک است کدامند؟
حضرت فرمودند:۱- پرچم حمد که علی (ع) علمدار آن است
۲- برای من حوض کوثر است که علی (ع)ساقی آن است
۳- اختیار بهشت و جهنم برای من است و علی (ع) تقسیم کننده آنهاست.
اما سه امتیازی که در آن با علی (ع) شریک نیستم :
۱- پدر زنی چون من دارد که من مثل او ندارم
۲- زنی چون فاطمه (س) دارد که من مثل او ندارم
۳- دو پسر چون حسن وحسین (ع) دارد که من مثل آن دو ندارم




Share
1 | رحمانپور | | ١٨:٤١ - ١٩ ارديبهشت ١٣٩٢ |
0
 
0
پاسخ

ویژگی های تربت مبارک سیّدالشهداء (قسمت دوم)
تربتت راز شفای همه درد است حسین




















از جمله آثار و برکات قطعى تربت پاک سیدالشهدا علیه السلام شفا بودن آن براى دردها و آلام انسان است. روایاتى که دلالت بر این امر دارند به سه دسته تقسیم مى‏شوند:
دسته اول: روایاتى است که شفا بودن را براى تربتى که از خود قبر شریف برداشته شود مخصوص کرده است ، چنانکه امام صادق علیه السلام فرمود: «به درستى که نزد سر حسین علیه السلام تربت سرخى است که شفاى هر دردى غیر از مرگ مى باشد.»
دسته دوم: روایاتى است که با تعبیرات مختلف توسعه‏اى از بیست ذراع تا پنج فرسخ و یا ده میل را براى آن قائل است. چنانکه امام صادق علیه السلام فرمود: «حریم مزار حسینعلیه السلام پنج فرسخ از چهار جانب قبر است »
دسته سوم: روایاتى است که به طور مطلق جنبه شفا بودن تربت را مطرح نموده‏اند. چنانکه امام صادقعلیه السلامفرمود: «خاک مزار امام حسینعلیه السلامبراى هر دردى شفاست».
تا شفا بخشد روان و جسم هر بیمار را در حریم وصل خود خاک شفا دارد حسین‏
و نیز امام رضاعلیه السلامفرمود: «خوردن گل، مانند خوردن مردار و خون و گوشت خوک، حرام است مگر گل مزار حسینعلیه السلام، بدرستى که در آن شفاى هر درد و امنیت از هر ترسى است»
عالم زاهد پرهیزگار حجة الاسلام و المسلمین مرحوم آقاى حاج شیخ محمد حسن عالم نجف آبادى قدس سره نقل فرمودند:« من در زمان مرجعیت مرحوم آیة الله آخوندى خراسانى (ره) که در نجف اشرف مشغول تحصیل بودم مریض شدم و این بیمارى مدتى طول کشید و پرستارى مرا بعضى از طلاب در همان حجره مدرسه بر عهده داشتند. پس از چندى بیمارى من به قدرى شدید شد که اطبا از شفا یافتنم مأیوس شدند و دیگر براى معالجه‏ام نیامدند و من در حال تب شدید گاهى بیهوش مى‏شدم و گاهى به هوش مى آمدم.
یکى از رفقا که مرا پرستارى مى‏کرد شنیده بود که عالم زاهد مرحوم آیة الله آقاى حاج على محمد نجف آبادى قدس سره مقدارى از تربت اصلى حضرت سیدالشهدا علیه السلام را دارد. او به منزل معظم له رفته و از وى خواسته بود که قدرى از آن تربت را بدهد که به من بخورانند تا شفا یابم. ایشان فرموده بود : من به قدر یک عدس تربت دارم و آن را گذاشته ام که بعد از مرگم در کفنم بگذارند. آن آقا ناراحت شده و گفته بود : حالا که ما از همه جا مأیوس شده و به شما پناه آورده‏ایم شما هم از دادن تربت خوددارى مى‏کنید؟ این بیمار در حال احتضار است و می میرد.
مرحوم آیة الله آقاى حاج على محمد، دلش به حال بیمار سوخته و قدرى از آن تربت که از جان خودش عزیزترش میداشت به آن شخص داده بود. تربت را با آب مخصوصى که وارد شده در آب حل کرده و به حلق من ریخته بودند. من که در حال بیهوشى به سر مى‏بردم، ناگهان چشمان خود را باز کرده و دیدم رفقا اطراف بسترم نشسته‏اند، خوب دقیق شدم و آنان را شناختم و قصه تربت را که به حلقم ریخته بودند برایم شرح دادند.کم کم در خود احساس نیرو و نشاط کردم و حرکتى به خود داده نشستم، دیدم نشاط بیشترى دارم برخاستم و ایستادم و چون یقین کردم که به برکت تربت مقدس امام حسینعلیه السلامشفا یافته ام حال خوشى پیدا کردم و به رفقا گفتم : خواهش میکنم که از حجره بیرون بروید، چون مى‏خواهم زیارت عاشورا بخوانم. رفقا از حجره بیرون رفتند و من درب حجره را بستم و بدون احساس ضعف با آن حال خوشى که قابل و صف کردن نیست مشغول خواندن زیارت حضرت سیدالشهداعلیه السلامشدم.»
البته تهیه این تربت از جای مناسب و چگونگی نگهداری آن و از همه مهم تر، نیت خداجویانه داشتن در استفاده از این تربت ضروری است. ابن یعفور از امام صادق علیه السلام می پرسد: بعضی از مردم از تربت امام حسین علیه السلام نتیجه دلخواه خویش را می گیرند و بعضی دیگر از همان تربت، نتیجه مورد نظر خود را دریافت نمی کنند. رمز این کار چیست؟ حضرت فرمود: «به خدای یکتا سوگند، کسی که با نیت صادق و معتقد به این کرامت باشد از آن تربت استفاده لازم را می برد.» در روایات آمده که شرایط نگهداری این تربت، سربسته بودن آن است و در صورت عدم رعایت شرایط نگهداری، شیاطین آن را مسح کرده و اثر آن زایل می شود.
همراه داشتن تربت حسینی، اگر با نیت مصون ماندن از خطرات و بلایا باشد موثر است و در روایات آمده که: «پناهگاهی مطمئن است.»
طبق روایت قرار دادن تربت امام حسین علیه السلام در میان اجناس و کالاهای تجاری، آنان را با برکت می سازد.
از معصومین علیهم السلام نقل شده که: «از تربت امام حسین علیه السلام بر کام کودکانتان بگذارید، که باعث امنیت آنان از صدمات خواهد بود.»
تأثیر گذاشتن تربت امام حسین علیه السلام همراه جنازه
صاحب کتاب «مدارک الاحکام» مى نویسد: در زمان حضرت صادق علیه السلام زنی بود اهل فحشا، بچه‏هایى که از فحشا بدنیا مى آورد در تنور مى‏انداخت و مى‏سوزانید. وقتى از دنیا رفت، پس از غسل و کفن او را به خاک سپردند، اما زمین جنازه‏اش را بیرون انداخت. جاى دیگر او را دفن کردند باز زمین او را نپذیرفت تا سه مرتبه ، آنگاه مادرش به امام صادق علیه السلام متمسک شد: اى پسر پیغمبر به فریادم برس. فرمود: کارش چه بود؟ عرض کردند فحشا و سوزاندن بچه‏هاى حرامزاده. فرمود: هیچ مخلوقى حق ندارد مخلوقى را بسوزاند، سوزاندن به آتش مخصوص خالق است. عرض کرد: حالا چه کنم؟ فرمود: مقدارى از تربت حسین علیه السلام با او در قبر بگذارید. تربت حسین علیه السلام امان است. همراهش گذاشتند، زمین او را پذیرفت.
در توقیع مبارک حضرت حجة بن الحسن عجل الله تعالی فرجه نیز اذن داده شده است. یکى از شیعیان به حضرت (در زمان غیبت صغرى توسط نایب خاص حضرت) مى‏نویسد: آیا جایز است ما تربت حسین علیه السلام را با میت در قبر بگذاریم، یا با تربت حسین علیه السلام روى کفن بنویسیم؟ حضرت در پاسخ مرقوم مى‏فرمایند: هر دو کار پسندیده است. البته باید رعایت احترام تربت بشود . مهر یا تربت، مقابل یا زیر صورت میت باشد ، بلکه به برکت خاک قبر حسین علیه السلام قبر میت محل امنى از هر بلا و آفت و عذابى گردد.
در هنگام شهادت امام حسین علیه السلام و با ریخته شدن خون مقدسش، خاک کربلا نیز در هر کجا بود خونرنگ می شد. در روایات بسیاری ذکر شده؛ به هنگام سفرمعراج، فرشته وحی به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله رسید و مقداری از آن خاک مقدس را به ایشان هدیه نمود، حضرت آن را به امّ سلمه دادند و فرمودند: «از این خاک خوب محافظت نما و زمانیکه تبدیل به خون شد، بدان که فرزندم حسین را به قتل رسانده اند.» امّ سلمه می گوید: «من این خاک را در شیشه ای قرار دادم و هرروز آن را می نگریستم. صبح روز دهم محرم شیشه را دیدم که به حالت طبیعی خود بود، اما بعد از زوال ظهر ناگهان دیدم که به صورت خون تازه ای درآمده است. بی اختیار فریاد کشیدم و ناله ام بلند شد...»
سرزمین کربلا به سبب آن فاجعه دردناک، خود به خود غم انگیز است و ورود به آن سرزمین موجب غم و اندوه دلها می شود. به ویژه، با نزدیک شدن به قبر شریف امام و هنگامیکه نگاه ها متوجه قبر مطهر فرزند گرامیش علی اکبر می شود که در پایین پای آن حضرت قرار گرفته است. از جمله احترام ویژه خاک مقدس کربلا آن است که، هرکس به آن جسارت کند و آن را مورد هتک حرمت قرار دهد مورد ذلت و خواری قرار می گیرد تا همیشه، احترام و تجلیل این خاک پاک، بر جسارت و هتک حرمت غالب شود و اثر حرمت شکنی را از میان بردارد.
دانشمند بزرگ شیعه محمد بن مکی عاملی معروف به شهید اول (متوفای 786 قمری) می فرماید: « سزاوار است کسی که به زیارت آن بزرگوار مشرف می شود همراه خویش قدری تربت بیاورد تا نزدیکان و فرزندان و اهل بلد او نیز از برکت آن استفاده کنند، چرا که این تربت شفای هر درد و امان از هر ترس است.»
2 | مسعود | | ١٧:٣٨ - ٠٦ مرداد ١٣٩٤ |
0
 
0
پاسخ
حال کردم ...
   
* نام:
ایمیل:
* نظر:

پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
آخرین مطالب
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | گالری تصاویر | لیست نظرات | درباره ما | RSS | نسخه موبایل
طراحی و تولید: مؤسسه احرار اندیشه