2017 November 22 - چهار شنبه 01 آذر 1396

حیات طیبه 4: قُمِ الَّيْلَ إِلَّا قَلِيلا .... شب را به پاخیز، مگر اندکی
کد خبر: ١٦٣٦٣٩ تاریخ انتشار: ١٣ دي ١٣٩٣ - ١٤:١٩ تعداد بازدید: 5196
پزشکی سفر » سلامت » حیات طیبه
باز نشر (هر هفته یک مطلب)
حیات طیبه 4: قُمِ الَّيْلَ إِلَّا قَلِيلا .... شب را به پاخیز، مگر اندکی

کسانی که در مقامات دین به جایی رسیده‌اند، همه از شب‌خیزها بوده‌اند، از غیر آن‌ها دیده نشده است.

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 

 

خداوند در قرآن کریم شب و روز را به عنوان آیه و نشانه معرفی می‌نماید و می‌فرماید: و شب و روز را دو نشانه قرار داديم. نشانه شب را تيره‏گون و نشانه روز را روشنى‏بخش گردانيديم (اسراء/12) که برای هر کدام از این دو نشانه هدف مشخصی هم ذکر شده است، روز را برای کسب معاش و کسب از فضل خدا "وَ جَعَلْنَا النهََّارَ مَعَاشًا (نباء/11)" و شب را مایه پوشانندگی، آسایش و آرامش ….. "وَ جَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًا (نباء/10)"، "وَ مِنْ ءَايَاتِهِ مَنَامُكمُ بِالَّيْلِ (روم/23)" و "وَ جَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا (انعام/96)"  

نگاه دقیق‌تر به دو واژه شب و روز (لیل و نهار) در قرآن نشان می‌دهد که با وجود این که روز زمان معاش و کسب فیوضات است اما زمانی می‌توان روز را خوب درک کرد و از آن بهره برد، که شب را هم درک کرده باشیم. یعنی این شب است که وضعیت روز ما را هدایت می‌کند، شب مقدمه روز هر کسی می‌شود و اگر فرد از فرصت شب بهره برد، بهره نیکویی از فرصت روز خواهد برد. در دو آیه از قرآن کریم به بحث "نوم" همان خواب در شب اشاره شده است و لیل را به عنوان فرصتی برای خوابیدن معرفی کرده است. در پنج آیه از قرآن کریم هم با عبارات مختلفی، لیل را به عنوان فرصتی برای آرامش یافتن معرفی کرده است،  مثلا می‌فرماید: "أَ لَمْ يَرَوْاْ أَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُواْ فِيه" ، آیا نمی‌بینید که ما شب را برای سکونت یافتن قرار داده‌ایم، این سکونت یافتن قطعا به دو دلیل به معنای خوابیدن در شب نیست، 1. چه اگر این طور بود همان واژه "نوم" برایش بکار گرفته می‌شد، این در حالی است که معنای بسیار وسیع‌تری در سکونت از ریشه "سکن" گذاشته است که در کتاب لغت می‌نویسد، "سکن" به معنای استقرار در مقابل حرکت است، یعنی قرار و آرامش که هم می‌تواند مادی و هم معنوی باشد، حالتی که در آن اضطراب و تشویش برطرف می‌شود و آرامش و اطمینان جایگزین می‌گردد. 2. در آیات دیگر مکررا به برخاستن در شب، نماز خواندن در شب، تلاوت قرآن در شب، و در کل تسبیح گوی بودن در شب امر شده است.

می فرماید: وَ مِنْ ءَانَاى الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرَافَ النهََّارِ لَعَلَّكَ تَرْضىَ‏(130) برخی از ساعات شب و حوالی روز را به تسبیح خدا بپرداز امید است که خدا ا ز تو راضی شود؛ وَ مِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ أَدْبَارَ السُّجُود (ق/40) و پاره ای از شب و به دنبال سجود خدای را تسبیح کن؛ وَ مِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبَارَ النُّجُوم (طور/49) و پاره ای از شب و به دنبال فرو شدن ستارگان خدای را تسبیح کن؛ وَ مِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلا (انسان/26) و پاره ای از شب را سجده کن و شب های دراز، او را تسبیح گوی. همچنین در سوره مزمل ( آیات 6-2) خطاب به حضرت پیامبر صلی الله علیه و آله می فرماید: قُمِ الَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا/ نِّصْفَهُ أَوِ انقُصْ مِنْهُ قَلِيلاً/ أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَ رَتِّلِ الْقُرْءَانَ تَرْتِيلاً/ إِنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلاً/ إِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِىَ أَشَدُّ وَطًْا وَ أَقْوَمُ قِيلاً ..... شبها برخیز مگر اندکی از آن را، نصف آن را، کمی کمتر یا کمی بیشتر از نصف، قرآن را با ترتیل تلاوت کن، ما به زودی قول سنگینی را بر تو القاء می‌کنیم، هر چند بلند شدن در شب رنجش بیشتر است اما قول و گفتار در شب پایدارتر است و در آیه 79 اسراء می فرماید: وَ مِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسىَ أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا محَّْمُودًا، و از شب بخشی را زنده بدار که به منزله نافله ای برای تو باشد، امید است که پروردگارت تو را به مقام محمود برساند.

بنابراین شب مقدمه کسب فیوضات در روز بعد است، شب فرصتی است برای رها شدن از همه دغدغه‌ها، اشتباه رفتن‌ها، مرور کردن همه آن چیزی که در روز تجربه کرده‌ایم، فرصتی است برای دوباره برگشتن به سوی خدا ، و تفکر کردن و عبادت کردن، فرصتی است برای در وضعیتی بالاتر قرار گرفتن و بالا رفتن، فرصتی است برای گسترش ظرف، تا در روز بتوانیم فیوضات بیشتری را با کار و تلاش کسب کنیم. ماییم که همیشه همان یک ظرف کوچک را برمی داریم و هر روز صبح روانه کسب فیوضات می‌شویم و باز فردا با همان ظرف و همان ظرف و گاهی حتی با ظرفهای کوچک‌تر شده.... تا وقتی شب نداشته باشیم فیوضات بیشتری را کسب نخواهیم کرد ....

در حالات مرحوم کاشف الغطاء که از بزرگا علماء در قرن سیزدهم و ساکن نجف اشرف بوده، آمده است:

در یکی از شبها که برای تهجد برخاست، فرزند جوانش را از خواب بیدار کرد و فرمود: "برخیز به حرم مطهر مشرف شده و در آنجا نماز بخوانیم". فرزند جوان که برخاستن از خواب در آن ساعت شب برایش دشوار بود، در مقام اعتذار برآمد و گفت: "من فعلا مهیا نیستم شما منتظر من نشوید، بعد مشرف میشوم"

فرمود: "نه، من اینجا ایستاده‌ام؛ برخیز، مهیا شو که با هم برویم"

آقازاده، به ناچار از جا برخاست و وضو ساخت و با هم به راه افتادند. کنار درب صحن مطهر که رسیدند، آنجا مرد فقیری را دیدند، نشسته و دست سوال از برای گرفتن پول از مردم باز کرده است. آن عالم بزرگوار ایستاده و رو به فرزندش فرمود: "این شخص در این وقت شب برای چه اینجا نشسته است؟" گفت:" برای تکدی از مردم". فرمود: "آیا چه مقدار ممکن است از رهگذران، عاید او گردد؟" گفت: "احتمالا مقداری ناچیز"

فرمود: " درست فکر کن، ببین این ادم برای یک مبلغ بسیار اندک و کم ارزش دنیا، آن هم محتمل، در این وقت شب از خواب و آسایش خود دست برداشته و آمده در این گوشه نشسته و دست تذلل به سوی مردم باز کرده است! ایا تو به اندازه این شخص، اعتماد به وعده‌های خدا درباره شب‌خیزان و متهجدان نداری که فرموده است:" احدی نمیداند که به پاداش عملشان چه چشم روشنی‌ها برای آنان، ذخیره گردیده است؟ (سجده/17)

از علامه سید محمد حسن طباطبایی صاحب تفسیر المیزان  هم خاطره‌ای  نقل شده است که می فرمایند: چون به نجف اشرف برای تحصیل مشرف شدم از نقطه نظر قرابت و خویشاوندی، گهگاهی به محضر مرحوم آیت الله حاج میرزا علی آقا قاضی شرفیاب می‌شدم، تا این که یک روز جلوی در مدرسهای ایستاده بودم که مرحوم قاضی از آنجا عبور می‌کردند، چون به من رسیدند دست خود را روی شانه من گذاردند و گفتند: "ای فرزند، دنیا می‌خواهی نماز شب بخوان، آخرت می‌خواهی نماز شب بخوان."

عارف ربانی مرحوم ملا حسینقلی همدانی رحمت الله علیه می‌فرمود: " کسانی که در مقامات دین به جایی رسیده‌اند، همه از شب خیزها بودهاند، از غیر آن‌ها دیده نشده است.

حالا خوب است کمی به خودمان و به زندگی‌هایمان بیندیشیم، همه "قم لیل" شده اند به لطف تکنولوژی و اتفاقا جز اندکی نمی‌خوابند و اگر صبح‌ها هم مجبور نباشند سر کلاس و یا سر کار بروند تلافی این اندک خوابیدن را تا لنگه‌ی ظهر درمی‌آورند. اصلا این روزها با وجود لاین، وایبر و واتس‌آپ و چت و این همه بازی کامپیوتری و .... چه فرصتی برای استقرار یافتن!؟، چه فرصتی برای سکونت پیدا کردن!؟، چه فرصتی برای در خود بودن و خود را مرور کردن!؟ ....... کلا همه چیزمان عوض شده است، باز صد رحمت به آن هایی که همه چیز را آب ببرد، آن ها را خواب می‌برد، ما همان خواب شب را هم از خود دریغ کرده ایم ....

منتظر نظرات شما هستیم،

1.      شما در رابطه با "شب زنده داری" چه نکاتی از زندگی علماء و اهل بیت دارید؟

2.      شما چه تجربه هایی از این نوع زندگی در خودتون یا اطرافیانتون دارید؟

3.       شما چه نقدهایی به سبک زندگی شیعیان به ویژه جوانان در این حوزه دارید؟

4.      چه راهکارهایی دارید برای ترویج بهره گیری از شب در حوزه کلان، دانشگاه، خانواده و .... ؟

5.      و هر چی که دلتون میخواد پیرامون این مطلب بگید...

  

 





Share
41 | الزائره | | ٢٠:٣٤ - ٢٠ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
حجت‌الاسلام والمسلمین علی بهجت (فرزند آیت الله بهجت):

پدرم می‌گفت: گریه بر سیدالشهدا (ع) از افضل مستحبات باشد. گریه بر سیدالشهدا (ع) از همه مستحبات بالاتر است حتی از نماز شب! چون نماز شب حالتی جسمی دارد ولی گریه بر سیدالشهدا (ع) رقّت روحی است و عامل آن، آن را در درون انسان به وجود آورده است. کلید آن از نهان قلب خورده است و این خیلی ارزشمند است.

مسئله روضه اباعبدلله (ع) اینقدر برای آیت‌الله بهجت مهم بود که حدود 50 سال هر هفته مجلس داشتند و ایشان حاضر نبود به این سادگی این کار را ترک کند. حتی در حال مریضی اصرار داشت که این مجلس باید برقرار شود و اصرار داشت که خودش باید حضور داشته باشد. خیلی برایش مهم بود که از اول مجلس حضور داشته باشد.

سالها این مجلس روضه در منزل ایشان بود و پدرم درها را باز می‌کرد و خودش دم در می‌نشست و برای هرکسی که وارد می‌شد، احترام می‌کرد. هیچ وقت اینگونه نبود که فقط برای شخصیت خاصی بلند شود و برای همه این احترام را قائل می‌شد.

ایشان می‌گفت: استاد بزرگ ما، مرحوم غروی کمپانی (آیت الله کمپانی اصفهانی) که از لحاظ علمی در سطح بالایی بود، در مجالس روضه ابا عبدالله (ع) پای سماور می‌نشست و چای می‌داد.

مطلب دیگری که پدرم در این روضه‌ها بر آن اصرار داشت این بود که مجلس به مناسبت هر امامی که برگزار شده بود، باید آخرش به امام حسین (ع) ختم می‌شد. ایشان تأکید می‌کرد امام حسین (ع) منشأ همه اینهاست و اینقدر بزرگ است که همه اینها به او متوسل می‌شدند. نه تنها امامان، بلکه قبل‌تر از آن پیامبران نیز به ایشان متوسل می‌شدند.

مرحوم آیت‌الله بهجت هر روز زیارت عاشورا را با صد لعن و صد سلام می‌خواند و بارها می‌گفت: آقایی از خدا خواسته بود تا زیارت عاشورایش هیچ روزی ترک نشود حتی در روز مرگش. ایشان نمی‌گفت که این درخواست خود من است. در حالی‌که ما می‌دیدم خودش هر روز این کار را می‌کرد.

ایشان روز یکشنبه رحلت کرد. یک روز قبلش که شنبه بود، دیدم ایشان مشغول خواندن زیارت عاشورا شده بود و هنگامی که برای رفتن به درس جلوی در ایستاده بود، صد لعن و صد سلام را با تسبیح می‌شمرد. آن روز از همه روزها سرحال‌تر بود.

ایشان در وصیت‌نامه خود ذکر کردند که بعد از من از ثلث مانده‌هایم، مجلس عزا و روضه سید‌الشهدا (ع) را اقامه کنید. ایشان می‌گفت اگر من در عمرم 50 سال مراسم گرفتم، کم است و بعد از من شما باز هم برایم مراسم روضه اباعبدلله (ع) را بگیرید. ایشان روی این مسائل خیلی توصیه و تأکید داشت.

آیت‌الله بهجت همیشه می‌گفت: شرکت در مجالس سیدالشهدا (ع) محبت به ذی‌القربای پیامبر (ص) است. در آیه قرآن است که شما به ذی‌القربای پیامبرتان محبت کنید. پیامبر(ص) فرمود من پیامبر شما بودم و از شما چیزی نمی‌خواهم و اجر و مزدی جز محبت به نزدیکانم نمی‌خواهم.

خداوند به پیامبر (ص) می‌فرماید: «قل»، بگو من از شما اجر نمی‌خواهم، فقط به نزدیکانم محبت کنید. محبت می‌خواهم. این خیلی لطیف است. چون انسان بالاترین چیزی که می‌تواند بدهد، محبت و عشق و دوستی است و خداوند و پیامبرش فقط همین را از انسان می‌خواهند.

سفارش پدرم همیشه این بود که خدا می‌داند این توسلات برای انسان چه می‌کند. این توسل برای انسان یک ارتباط است. چه‌طور وقتی یک لامپ را به الکتریسیته متصل می‌کنیم، نور می‌دهد. انسان اگر به اینها متوسل شود، اسباب وصل می‌شود. این توسل، یاد معشوقِ معشوق افتادن است. چون این بزرگواران عاشق خداوند بودند و خدا نیز عاشق آنها بود.

انسان وقتی به آنها متصل شود، انگار به خدا متصل شده است. این توسلات انسان را خدایی می‌کند. نظر ایشان این بود که انسان هرچه می‌تواند در این زمینه کم نگذارد. لذا خود ایشان با آخرین توانش می‌آمد.

دوستان همسفرم؛ این مطالب را با تأمل بخوانیم و بر انها تفکر کنیم. آغازین بحث حیات طیبه وسیله رسیدن به حیات طیبه است! یعنی باید تفکر کنیم تا ان شاءالله به فضل خدا مطالب نورانی که به ذهنمان وارد شده، به قلبمان راه یابد، چرا که اصل قلب است.
ان شاءالله ملتزم به سلام بعد از هر نماز به حضرت اباعبدلله علیه السلام و زیارت عاشورای روزانه گردیم که حیات طیبه فقط و فقط در کربلاست.

پاسخ :
به به چه عالی. دست شما درد نکنه. ما باید خیلی قدر شما رو بدونیم "الزائره بزرگوار". الحمد الله. اکثر علما یا شروع درس و یا پایان درس هاشون رو به روضه حضرت اباعبدالله اختصاص می دهند. پسر حضرت علامه امینی (صاحب کتاب الغدیر) در خواب پدرشان را می بینند که اوضاع خیلی خوبی دارند از ایشان می پرسند که کدام عملتان چنین نعمت هایی را برای شما فراهم کرده است؟ ایشان می گویند زیارت اباعبدالله....
1 |طرفدار پاسخگو||٢١:٠٠ - ٢٠ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
سلام جناب الزائره
چرا شما صفحه قرانفکری تشریف نمی آورید؟ و در مباحث قرآنی ما شرکت نمی کنید؟ دعوت میکنم ازتون که اونجا هم تشریف بیارید، تفکر و تدبر پیرامون آیات قرآن همان که در آخر فرمایشاتتان بهش تاکید کردید.

راستی یکی از دوستان محترم"جناب عباس" در صفحه قرانفکری هر هفته یه لینک عزاداری و مداحی برامون میذارن که مجلس قرانمون مزین بشه به عزاداری حضرت اباعبدالله. ثواباش برای ایشونه، ایشون مجلس گردونه ما هم پای روضه ها خدا قبول کنه فیض میبریم.
منتظرتون هستیم
(داخل پرانتز: ما به همه تو صفحه قرانفکری میگیم جناب، برای این که فضای بحثمون پاک و طیب باشه، به این معنا که جنسیت ادم ها اونجا مطرح نیست).
پاسخ :
"طرفدار"، خوبه دیگه همینجوری بیاین همسفرهای ما رو جذب کنید و ببرید.... "الزائره" نذارید برید قرانفکری اینجا نیایدا... و البته قرانفکری مقدمه حیات طیبه است. قرانفکر و عامل به قران باشیم صلوات ختم کن.
42 | الزائره | | ٢٠:٣٨ - ٢٠ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
توصیه های ناب بزرگان در مورد مجلس روضه و اشک بر امام حسین:

ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻗﺎﺿﯽرحمه الله: ﺩﺭ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺣﻀﺮﺕ ﺳﯿﺪﺍﻟﺸﻬﺪﺍ علیه السلام ﻣﺴﺎﻣﺤﻪ ﻧﻨﻤﺎﯾﯿﺪ ، ﺭﻭﺿﻪ ﻫﻔﺘﮕﯽ ﻭﻟﻮ ﺩﻭ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺳﺒﺎﺏ ﮔﺸﺎﯾﺶ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻔﺘﮕﯽ ﻫﻢ ﻧﺸﺪ ﺩﻫﻪ ﺍﻭﻝ ﻣﺤﺮﻡ ﺗﺮﮎ ﻧﺸﻮﺩ.

ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ‏رحمه الله : ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻮﯾﺖ ﻧﺮﺳﯿﺪ، ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺣﺮﻡ ﻣﻄﻬﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ علیه السلام ‏ ﻭ ﯾﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﺁﻥ ، «این کتیبه‏ های سیاه که بر در و دیوار حسینیه و محل عزاداری نصب کرده‏ اند، ما را شفاعت می‏کنند».

آیت الله آشیخ عبدالکریم حائریرحمه الله : روضه خوانی و گریه بر سیدالشهدا علیه السلام عمل مستحبی است که هزار واجب در آن است.

حاج میرزا اسماعیل دولابی رحمه الله : محبت و عزاداری برای امام حسین علیه السلام انسان را زود به مقصد می رساند. کلنا سفن النجاه و سفینه الحسین اسرع. همه ی ما اهلبیت کشتی نجاتیم ولی کشتی امام حسین علیه السلام سریعتر است . هنگام عزاداری انسان در دلش را باز میکند و امام حسین علیه السلام داخل میشوند

آیت الله سیدعبدالکریم کشمیری رحمه الله : برای امام حسین علیه السلام هر کاری بکنی کم است

آیت الله بروجردی رحمه الله : به مقداری که امام حسین علیه السلام ، بزرگ و واجب الاحترام است، منسوبین به آن حضرت هم لازم الاحترام می باشند.

ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ‏ رحمه الله : ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺲ ﺭﻭﺿﻪ ﺧﻮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻣﻘﯿﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﭘﺎﯼ ﺳﻤﺎﻭﺭ ﺑﻨﺸﯿﻨﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﮐﻔﺶ ﻫﺎﺭﺍ ﺟﻔﺖ ﮐﻨﻨﺪ.

ان شاءالله سحرهایمان با اباعبدالله علیه السلام و یاد و ذکر ایشان گره بخورد. امین
یاعلی
صلوات

پاسخ :
ان شاالله. دقت دارید دوستان دیگه، دوست بزرگوارمون دارن یکی از اعمال مهم در شب زنده داری رو از طریق سفارش بزرگان و علماء به ما یادآوری می کنند. سلامتی و عاقبت به خیری این دوستمون هم صلوات. اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
43 | عباس | | ٢٣:٢٩ - ٢٠ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
حضرت زينب (س ) در شب يازدهم محرّم

((در شب عاشورا حضرت زينب عليها السلام بود و امام حسين عليه السلام ، زينب بود و همه كس و همه چيز. در شب يازدهم زينب بود و زينب ، در اين شب زينب عليها السلام قافله سالار اسيران بود و نقطه اتكاء يتيمان !
مصائب هر چند بسيار سنگين بود و گران ، ولى حضرت زينب عليها السلام همچون كوهى استوار در برابر مصائب ايستاد و خم به ابرو نياورد!
به نگهبانى اسيران پرداخت ، به گرد آوردن زنان و كودكان پرداخت ، روان بخش پيكرهاى بى روح گرديد، نواى بينوايان بود و رمق بى رمقان .
از اين سو به آن سو مى دويد و گمشدگان را مى جست ، از ضرب تازيانه پيكرش مى سوخت ، خارهاى بيابان به پايش فرو مى رفت ، و جگرش ‍ مى سوخت ولى يتيمان را مى جست .
اين پيكر رنجديده ناتوان ، معجزه گر بود، چنان شايستگى به خرج داد كه يك بچه به زير سمّ ستور نرفت . يك زن در آتش نسوخت ، يك كودك در آن شامِ شوم گم نشد.
پس از آنكه از اين كارها فراغت يافت و از سلامت همه اطرافيان مطمئن شد، به سوى خدا رفت و به عبادت پرداخت ، نماز شب به جاى آورد.
آنقدر ناتوان و كوفته شده بود كه نتوانست ايستاده بخواند، در آن شب نماز شب را نشسته به جا آورد و با خداى خود به راز و نياز پرداخت.

پاسخ :
خیلی ممنون از شما. نمیدونم خواستید درباره نماز شب مطلب بذارید، یا در مورد حضرت زینب سلام الله علیها روضه؟ امان از مصیبت های عاشورا که حتی داستان نماز شب خواندن حضرت هم روضه است... آجرک الله یا صاحب الزمان فی مصیبت جدک الحسین ان شاالله خود عمه سادات سلام الله علیها یاری گرتون باشن.
44 | عباس | | ٢٣:٣٥ - ٢٠ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
لذّت مناجات
استاد شهيد، مى گويد:
((ما يك سلسله لذّتهاى معنوى داريم كه معنويّت ما را بالا مى برد. براى كسى كه اهل تهجّد و نماز شب است جزو صادقين و صابرين و مستغفرين بالاسحار باشد، نماز شب لذّت و بهجت دارد، آن لذّتى كه يك نفر نماز شب خوانِ حقيقى و واقعى از نماز شب خودش مى برد، از آن ((استغفراللّه ربّى و اتوب و اليه ))ها مى برد، از آن ((العفو گفتنها)) و يادكردن و دعا كردنهاى حدّاقل چهار مؤمن مى برد، و آن لذّتى كه از آن ((يا ربّ يا ربّ)) گفتنها مى برد، هيچ وقت يك آدم عيّاش كه در كاباره ها مى گردد، احساس ‍ نمى كند.
لذّت آن نماز شب خوان خيلى عميق تر، نيرومندتر و نشاطبخش تر است . ولى اگر ما خودمان را غرق در لذّت مادّى دنيا كنيم مثلاً سر شب بنشينيم دور هم و شروع كنيم به گفتن و خنديدن و فرضاً غيبت هم نكنيم كه حرام است ، صرفاً شوخيهاى مباح هم بكنيم و بعد هم سفره را پهن كنيم و آنقدر بخوريم كه نفس كشيدن برايمان دشوار شود، بعد مثل يك مرده در رختخواب بيفتيم . آيا در اين صورت توفيق پيدا مى كنيم كه سحر از دو ساعت مانده به طلوع صبح بلند شويم و بعد، از عمق روح خودمان ((يا ربّ يا ربّ)) بگوييم ؟ اساساً بيدار نمى شويم و اگر هم شويم مثل مستى كه چند جام شراب خورده است ، تلو تلو مى خوريم .
پس اگر انسان بخواهد لذّتهاى معنوى و الهى را در اين دنيا درك كند، چاره اى ندارد جز اين كه از لذّتهاى مادّى كسر كند. به خدا قسم لذّتى كه يك مرد با ايمان در آن وقت شب كه بلند مى شود و چشمش مى افتد به آسمان پرستاره و آيات آخر سوره آل عمران را كه صداى هستى است و از قلب وجود برخاسته است ، مى خواند و با هستى همصدا مى شود، احساس ‍ مى كند برابر است با يك عمر لذّت مادّى در اين دنيا.
يك چنين آدمى ، نمى تواند مثل ما زندگى كند نمى تواند سر سفره شام بنشيند در حالى كه ظهر غذاهاى سنگين ، انواع گوشتها، روغنهاى حيوانى و نباتى ، انواع شيرينى ها و انواع محرّك اشتهاها را خورده است ؛ تازه مقدارى سوپ بخورد تا اشتهايش تحريك شود اين روح خود به خود مى ميرد، اين آدم نمى تواند در نيمه هاى شب بلند شود و اگر هم بلند شود نمى تواند لذّت ببرد.
لهذا كسانى كه چنين توفيقاتى داشته اند و ما چنين اشخاصى را ديده ايم به لذّتهاى مادّيى كه ما دل بسته ايم هيچ اعتنا ندارند. چه مانعى دارد كه من ذكر خيرى از پدر بزرگوار خودم بكنم . از وقتى كه يادم مى آيد مى ديدم اين مرد بزرگ و شريف هيچ وقت نمى گذاشت و نمى گذارد كه وقت خوابش از سه ساعت از شب گذشته تأ خير بيفتد شام را سر شب مى خورد و سه ساعت از شب گذشته مى خوابد و حداقل دو ساعت به طلوع صبح مانده بيدار مى شود.
و حداقل قرآنى كه تلاوت مى كند يك جزء است ، و با چه فراغت و آرامشى نماز شب مى خواند حالا تقريباً صد سال از عمرش مى گذرد هيچ وقت نمى بينم كه يك خواب ناآرام داشته باشد... اينها دل را زنده مى كند، آدمى كه مى خواهد از چنين لذّتى بهره مند شود ناچار، از لذّتهاى مادّى تخفيف مى دهد تا به آن لذّت عميقتر الهى برسد)).
آرى ، چنان پدر چنين فرزندى را به اجتماع تحويل مى دهد.


گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض

ورنه هر سنگ و گِلى لؤ لؤ و مرجان نشود

پاسخ :
می فرماید: مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ (احزاب/4) یعنی خدا برای مرد (انسان) دو تا قلب تو سینه اش نذاشته.... چطور میشه هم مادیات رو دوست داشته باشه هم معنویات رو؟ در تفسیر علی بن ابراهیم قمی و در روایت ابی الجارود از امام باقر(ع) در مورد این آیه شریفه آمده است: علی بن ابی‌طالب فرمود: «محبّت ما و محبّت دشمن ما در سینه انسان جمع نمی‌شود، به درستی که خداوند متعال برای شخص دو قلب در سینه‌اش قرار نداده است که یک شیء را با یکی از آن دو قلب دوست بدارد و همان شیء را با قلب دیگر مورد بغض قرار دهد. اما کسانی که محبّت ما را دارا هستند همان‌گونه که طلا به واسطه آتش خالص می‌شود و هیچ کدورتی در آن نمی‌ماند و چیزی غیر طلا در آن نیست پس این محبّت را برای ما خالص می‌کنند و هیچ چیز دیگر در آن راه نمی‌دهند. پس کسی که می‌خواهد نسبت به حبّ ما علم پیدا کند و ببیند که محبّت ما در دل او هست یا نه باید قلبش را امتحان کند پس اگر در محبّتش به ما محبّت دشمنان ما هم مشارکت دارد پس از ما نیست و ما هم از او نیستیم و خداوند متعال و جبرائیل و میکائیل دشمن آنها هستند و خداوند دشمن کافران است».
45 | عباس | | ١٥:١٧ - ٢١ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
نماز شب مثل جاده میان بر هست...انسان رو یک شبه صد سال جلو میبره

حضرت آقای مجتهدی (ره) میفرماید:روز قیامت نماز شب خوان ها بدون حساب وارد بهشت میشوند

پاسخ :
باید بگم بله البته.... من خودم رو عرض می کنم اگر نماز شب خون هم بشم، نماز شب خون نمیشم..... حضور قلب در نمازم را آرزوست!
46 | الزائره | | ٢١:٠٦ - ٢٢ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
سلام بر همه دوستان و جناب پاسخگوی بسیار محترم
در پاسخ به اظهار لطف شما خواستم بگم من قدری ندارم که شما بخواهید اون رو بدونید :-)
ان شاءالله همه مون قدردان معارف گرانقدر آل الله علیهم السلام و اولیاء و علماء دین باشیم. آمین
امام حسن عسگری (علیه السلام) فرمودند:

«سلوک و تقرب به حضرت حق تها از راه شب زنده داری امکان پذیر است.»

بحارالانوار، ج75، ص380.میزان الحکمه، ج8، ص111.

پیامبر اَکرم (ص) :

«رَكْعَتانِ يَرْكَعُهُما اِبْنُ آدَمَ فِى جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الدُّنْيا وَما فِيها، وَلَوْلا اَنْ اَشُقَّ عَلى اُمَّتِى لَفَرَضْتُهُما عَلَيْهِمِ.»

«دو ركعت نمازى كه انسان در دل آخر شب بخواند از دنيا و آنچه در آن است بهتـر است. و اگر بـر امّتم دشوار نبود آن دو ركعت را بر آنان واجب مى‏كـردم.»
کنزالعمال ،ح۲۱۴۰۵

پاسخ :
و سلام و درود ما بر شما قدر و ارزش فقط از آن قرآن و اهل بیت علیهم السلام است، و قدر بقیه هم با میزان محبت و معرفتی که نسبت به قرآن و اهل بیت علیهم السلام دارن شناخته میشه. پس هر کس هر قدر از وجود خودش، امکاناتی که در اختیارش هست، زمان و وقتی که داره و ... رو به این دو سفارش موکد حضرت رسول صلی الله علیه و آله اختصاص بده، به همون اندازه قدر و ارزش خواهد یافت.... پس حالا باید قدر شما رو بدونیم ..
47 | نقش یاد | | ١٠:١٩ - ٢٣ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
سلام. زندگی نامه حضرت آقا سید علی قاضی و خیلی از بزرگان دیگر در این زمینه میتونه به ما کمک کنه. باید کم کم شروع کرد بعد از مدتی بیدار شدن در دل شب حتی مدت کوتاهی قبل از اذان بخشی از برنامه زندگی ما خواهد شد. ان شاالله خدا به همه ما در این زمینه کمک کنه.

با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی
آه آتشناک و سوز سینه شبگیر ما

پاسخ :
سلام علیکم. به به یه عضو جدید. خیلی خوش امدید. چقدر خدا ما رو دوست داره هی دوستان با معرفت و با کمالات به جمع مون اضافه میکنه. این تدریج در اضافه کردن یه برنامه ایی به زندگی که "نقش یاد" بهش اشاره کردند خیلی مهمه، به طرف میگی پاشو نماز شب بخون، میگه کی حال داره؟ و .... خب پنج دقیقه قبل نماز هم بلند شی شده نماز شب دیگه، کم کم باید این بدن رو تربیت داد... هان بدان شب چيست اى مست غرور شب بود بر عارفان دار السرور شب در آمد ديده ها در خواب شد مرد چشم عارفان غرقاب شد چشم خون آلوده شد لبريز خون آه آتشبار مى آيد برون عارفان را خواب مى باشد حرام ديده احباب بالله لاينام
48 | یاثارالله | | ٢١:٢١ - ٢٣ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
در مستحبات زیاد به خودتون سخت نگیرید.
من تودوران دانشجویی که تو خوابگاه بودم بچه های اتاقمون تا 1شب یا بیشتر معمولا بیدار بودن.من اون موقع بجای حرف زدن با بچه ها نماز شب می خوندم.تاجایی که خسته نشم.
الانم که طلوع آفتاب دیره.بنظرم نماز شب خوندن راحته.شب فبل خواب 8 رکعت نافله رو بخونید.صبح یکم زودتر از اذان صبح بیدار شید(مثلا 10دقیقه)شروع کنید شفع و وتر خوندن.در کل به خودتون آسون بگیرید.بیشتر سعیتون رو این باشه که نماز هاتون رو اول وقت بخونبد.
دیگه واسه زیارت عاشورا با 100لعن وصلوات که اشاره شده بود.قبل اینکه برید بیرون زیارت عاشورا رو بخونید.تو اتوبوس یا تو مترو 100تا لعن و صلوات رو بفرستید.اونم به 2 مدل میشه خوند.
1-کل متن لعن یا سلام رو 100بار بگید
2-لعن رو یکبار بگید.99بار دیگه اللهم العن جمیعارو تکرار کنیدو یکبار سلامو بگید 99بار دیگه هم السلام علی الحسین و .... وعلی اصحاب الحسین رو تکرار کنید.
به همین راحتی
یه مدت که اینطوری اسون بگیریدبه خودتون بعد دلتون میخاد باتفضیل بیشتر انجام بدید.
التماس دعا در نماز های شبتون.یاعلی

پاسخ :
خدا رو شکر یه عضو جدید دیگه. خوشامدید به حیات طیبه. الحمدلله که شما حیات تون قبلا طیبه بوده و ادامه داره.... خیلی نکات راهبردی خوبی رو فرمودید... دیگه راه درو برای کسی نذاشتیدا... "یا ثار الله" التماس دعا از شما، تو نماز شباتون همسفرای حیات طیبه رو یاد کنید. یا علی.
49 | الزائره | | ١٩:١٨ - ٢٥ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
جمعه نام یکی از روزهای هفته است که در دوران جاهلیت آن را عروبه می‌نامیدند

و می‌گویند نخستین کسی که آن را جمعه نامید،

کعب بن لوی بن غالب ،‌ یکی از اجداد پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم، بود.


در میان ایام هفته، شب و روز جمعه فضیلت و برتری ویژه‌ای دارد.

از حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلم روایت شده که روز جمعه سرور روزهاست،

و بر روزهای عید قربان و عید فطر نیز برتری دارد.

در ساعاتی از روز جمعه، بنده هر چیزی از خدا بخواهد،

خداوند به وی عطا می‌کند.


تمامی ملائکه مقرب، آسمان، زمین، کوه و دشت و دریا و باد در این روز بیمناک‌اند که قیامت برپا گردد.


رسول خدا فرمود:

بهترین روزی که خورشید بر آن می‌تابد روز جمعه است.


امام صادق علیه السلام نیز فرمود:

در شب جمعه از گناهان اجتناب بورزید که گناه و عقاب در آن دو برابر است،

چنانچه ثواب کار نیک نیز در آن دو چندان است.


و نیز فرمود:

«صدقه دادن در روز جمعه دو چندان محسوب می‌گردد.»


امام محمد باقر علیه السلام فرمود:

در هر شب جمعه، از اول شب تا آخر آن، فرشته‌ای از سوی خداوند از عرش الهی ندا می‌کند:

«آیا مؤمنی هست که پیش از طلوع صبح، برای آخرت و دنیای خود، توبه، روزی، شفای

بیماری، و نجات از زندان مرا بخواند تا من دعای او را مستجاب، توبه‌اش را قبول،

روزی‌اش را زیاد، بیماری و غم‌اش را برطرف، و ستم ستمگر را از او دفع کنم؟»

یاعلی

پاسخ :
و همه آنانی که شب جمعه کربلا را تجربه کرده اند ...... شبهای جمعه میگیرم هواتو اشک غریبی میریزم برا تو بیچاره اون که حرم رو ندیده بیچاره تر اون که دید کربلاتو
50 | الزائره | | ١٩:٢٦ - ٢٥ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
امیدوارم شما هم به اندازه من از خوندن و اندیشیدن در این حدیث زیبا لذت ببرید:
پیغمبر اكرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ می‌فرماید:
خیركم من اطاب الكلام و اطعم الّطعام و صلَّی باللیل و الناس نیام.
بهترین شما كسانی هستند كه در سخن گفتن مؤدبند گرسنگان را سیر می‌كنند و در شب در آن هنگام كه مردم خوابند نماز می‌خوانند.

پاسخ :
ممنون از شما. حق با شماست، خوندن و اندیشیدن در این حدیث خودش خیلی لذت داره، دیگه اگر جزء افرادی که این حدیث معرفی میکنند بشیم که دیگه لذتش قابل محاسبه نیست.... اللهم الرزقنا....
51 | الزائره | | ١٩:٤٢ - ٢٥ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
شهدا و نماز شب:

سجده بر آب (شهید غلامرضا تنها)
در عملیات كربلا سه، وقتی دچار مد و امواج متلاطم آب شده بودیم، نگران و متحیر، ستون در حال حركت در آب را كنترل می‌كردم. وقتی دیدم كه یكی از بچه‌ها سرش را بدون حركت در آب قرار داده است، بیشتر نگران شدم. شانه‌ ایشان را گرفتم و تكان دادم، سرش را بلند كرد و با نگرانی و تعجب پرسیدم:‌ چی شده؟ چرا تكان نمی‌خوری؟
خیلی خونسرد و بدون نگرانی گفت:‌ مشغول نماز شب بودم و ضمناً با طناب متصل به ستون، بقیه را همراهی می‌كردم. اطمینان و آرامش خاطر بسیجی «شهید غلامرضا(اكبر) تنها» زبانم را بند آورده بود گفتم: «اشكالی نداره، ادامه بده! التماس دعا» صبح روز بعد، روی سكوی الامیه اولین شهیدی بود كه به دیدار معشوق نایل آمد.

قضای نماز شب (شهید مهدی سامع)
شب قبل ازعملیات محرم "مهدی سامع" تا بعد از نیمه شب به شناسایی رفته بود و دیر وقت خسته و كوفته برگشت و به خواب رفت. بچه‌ها كه برای نماز شب بیدار شده بودند او را بیدار نكردند چون او خسته بود و شب بعد هم باید در عملیات شركت می‌كرد. صبح برای نماز بیدار شد با ناراحتی گفت:‌ مگر سفارش نكرده بودم مرا برای نماز بیدار كنید؟ وقتی دلیلش را گفتند. آه سردی كشیده و گفت:‌ افسوس، شب آخر عمرم نماز شبم قضا شد!

پیك حق (شهید حسین صنعتكار)
شهید حسین صنعتكار بسیار مقیّد به خواندن نماز شب بود. و این روحیه را در عمل به سایرین منتقل می‌كرد هر كس دو روز با حسین بود نماز شب خوان می‌شد. یكبار از او پرسیدم: شبی شده است كه از خواب بیدار نشوی؟
با تبسمی ملیح گفت:‌ یك شب از شدت ضعف و بی‌خوابی، خواب ماندم. با نیش پشه‌ای از خواب بیدار شدم. ساعت سه بامداد است. به قدری خوشحال شدم كه نهایت نداشت چرا كه یك پیك حق در قالب پشه مرا از خواب بیدار كرده بود تا نمازم فوت نشود.

شهادت در حین نماز شب (شهید گمنام)
صبح روز بعد والفجر (1) كه برای انتقال شهدا و بقیه مجروحان به منطقه رفتیم با یك صحنه عجیب رو به رو شدم. در بین شهدا، برادری بود كه دیشب مجروح شده بود. این برادر روی سجاده‌ای نشسته بود. قرآن و مهرش روی سجاده و هر دو دستش شدیداً مجروح بود. او با همین حالت شهید شده بود. از خودم پرسیدم: اینها با این وضع، نماز شبشان را ترك نكردند، ما كجای راه هستیم؟

شادی روحشان صلوات

پاسخ :
و ما کجا و سبک زندگی شهداء کجا!؟ همین است که شهداء راه صد ساله را یک شبه طی کردند، با همین یک شب، یک شبهای عرفانی‌شان ..... اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
52 | الزائره | | ١٩:٥٢ - ٢٥ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
علت خواندن خروس ها در آخر شب و هنگام سحر
در توحید صدوق از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمودند:

خداوند مَلَکی آفریده به شکل خروس که بسیار عظیم الجثه است، هنگام آخر شب که می شود، می رود وسط آسمان و بال های بلندش را به هم می زند و بانگ برمی آورد و به تسبیح خداوند مشغول می شود و چنین می خواند:

«سبحان اللّه الملک القدوس الکبیر المتعال لا اله الاّ هو الحی القیوم».

وقتی او چنین می کند، تمام خروس های روی زمین نیز خدا را تسبیح می گویند و بال هایشان را به هم می زنند و می خوانند. و هنگامی که او ساکت می شود، خروس های زمین نیز ساکت می شوند.

در واقع خواندن آن خروس و خروس های زمین در آخر شب به خاطر بیدار کردن برای نماز شب است.

یک بار دیگر هم هنگام سحر آن خروسِ مَلَک می خواند و به تبع او خروس های زمین نیز می خوانند تا مردم را برای نماز صبح بیدار کنند. در هنگام سحر نیز آن خروسِ فرشته چنین تسبیح می گوید:

«سبحان اللّه العظیم، سبحان اللّه العزیز القهار، سبحان اللّه ذی العرش المجید، سبحان اللّه ذی العرش الرفیع»

وقتی او چنین تسبیح خدا می گوید، خروس های زمین نیز می خوانند و با او مشغول تسبیح و تقدیس خداوند می شوند تا هم تسبیح و تقدیس کرده باشند و هم مردم خواب مانده را برای نماز صبح بیدار کنند.
توحید صدوق، ص 279.

التماس دعا

پاسخ :
دوش مرغی به صبح می‌نالید / عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش یکی از دوستان مخلص را / مگر آواز من رسید به گوش گفت باور نداشتم که ترا / بانگ مرغی چنین کند مدهوش گفتم این شرط آدمیت نیست / مرغ تسبیح گوی و ما خاموش مرغ تسبیح‌گوی و ما خاموش ...
1 |زهراي علي||٢١:٣٣ - ٢٦ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
گفتيد خروس ياد يه خاطره افتادم. اين صداها تو تهران خيلي نا آشناست يه روز صبح من صداي يه خروس رو تو خونه بودم شنيدم اونقدر ذوق كردم كه نگو. اين صدايي بوده كه هميشه بچه كه بوديم باهاش بيدار ميشديم. چون اون موقع شهرستان بوديم. بعد يكي از اعضاي خانه ما با دمپايي ميزد به اين خروسه كه بره و صدا نكنه. الان همون عضو خونواده ما هم اسير تهران شده و ارزوي شنيدن اون صداي قشنگ رو داره. يادش بخير.
پاسخ :
واقعا ما از همه چی تو این تهران محرومیم!!! آخرین بار که صدای خروس رو شنیدم تو مرز مهران بودیم، شب رو تو شهر مونده بودیم که صبح زود بریم سمت مرز، صبح هم برنامه خروس خوانی بود، قبل از افق شرعی ایلام، صدای محیط، آب و هواش، حتی شکل ساختمان هاش و ... همه چی اش ادم رو بیشتر به خدا متصل میکرد و واقعا ما تهرانی ها محرومیم از درک خیلی از زیبایی ها.....
2 |عباس||٢٢:٣١ - ٢٦ دي ١٣٩٣ |
0
 
0
...پس خواهشا یه فکری برای این ریز گردها بکنید لطفا.
پاسخ :
چطور!؟ مگه شما اهل اونجایید!!!!؟ امان از این ریزگردها که فقط در موردشون حرف میزنن، هیچ کس در موردشون کاری نمیکنه عامل خیلی از بیماری ها اون مناطق همین ریزگردهاست که اثراتش الان خودش رو نشون نمیده ما هم فقط داریم در موردش حرف میزنیم... و البته تهران یکی از شهرهای الوده دنیاست، خیلی فرقی نمیکنه!!
53 | یا صاحب الزمان | | ١٧:١٩ - ٠٤ خرداد ١٣٩٥ |
0
 
0
پاسخ
سلام.من تو روستا زندگی میکنم.البته روستا که چه عرض کنم.هر امکاناتی داره.مث اینترنت و بهداشت ومدرسه......ولی هر صبح با صدای خروس ها بیدار میشیم.چه شوقی داره که آدم با صدای خروس بیدار بشه نه با صدای گوش خراش زنگ ساعت....
54 | سیده ای از محله امام رضا | | ٢٣:١٤ - ٢٥ اسفند ١٣٩٥ |
0
 
0
پاسخ
سلام بر عتبه های گرامی
.
.
راستش یهو دلم برای این سایت تنگ شد ولی خب مطلب قشنگی رو انتخاب کردین...

من خودم همیشه شیفته همین شب بیداری ها بودم بنظرم خیلی مفیده.... اما راستش خیلی مواقع مورد نقد اطرافیانم قرار می گیرم کاش حالا بگن که این کار باعث ازار ما هست نه بلکه می گن ک شب رو فقط باید خوابید...
 [1] [2] [3]   قبلی
* نام:
ایمیل:
* نظر:

پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
آخرین مطالب
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | گالری تصاویر | لیست نظرات | درباره ما | RSS | نسخه موبایل
طراحی و تولید: مؤسسه احرار اندیشه