2017 November 22 - چهار شنبه 01 آذر 1396

حیات طیبه 2: همه چیز آخرت است!
کد خبر: ١٦٣٦٢٣ تاریخ انتشار: ٣٠ آبان ١٣٩٣ - ١٩:٥٤ تعداد بازدید: 2410
پزشکی سفر » سلامت » حیات طیبه
بازنشر (هر هفته یک مطلب)
حیات طیبه 2: همه چیز آخرت است!

امیرالمؤمنین می‌فرماید: «الدّنیا رأس کلّ خطیئة»؛ دنیاطلبی ریشه و مرکز اصلی همه خطاهای ماست که در زندگی جمعی ما، در زندگی فردی ما، این خطاها اثر می‌گذارد...

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

وقتی زندگیمون رنگ و بوی حیات طیبه رو میگیره که بدونیم دقیقا کجا هستیم و قراره چی کار کنیم و کجا بریم!؟ وقتی این چیزها رو ندونیم تبدیل میشیم به یه ادم گیج و منگ که اصلا نمیدونه چی کار میکنه و برای چی این کار رو انجام میده یا نمیده.... حالا در قرآن و روایات بارها و بارها موقعیتی که درش هستیم رو برامون تشریح کردند و بهمون گفتند که اینجا واقعا ماهیتش چی هست و چی نیست. وقتی میتونیم عملکرد و رفتار درستی و یا بهتر بگیم حیاتی طیب داشته باشیم که درک درستی از ماهیت این دنیا داشته باشیم.

در قرآن کریم به شیوه‌های مختلفی به این موضوع اشاره شده است، می فرماید: يا قَوْمِ إِنَّما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرار (غافر/39) دنیا یه کالای ناچیزه و این آخرت است که محل استقرار و قرار یافتن است. وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (عنکبوت/64) اصلا اون چیزی که زنده است و حیات داره آخرته و دنیا جز بازی و سرگرمی نیست.

خداوند در قرآن هم با مثال هایی ماهیت این دنیا رو برامون آشکارتر کرده است و می فرماید: وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ مُقْتَدِرا (کهف/45) مثل این دنیا مثل آبیه که از اسمون میاد و گیاه رو رشد میده و بعد اون گیاه خشک میشه و توسط باد پراکنده میشه و یا می فرماید: إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُون (یونس/24) مثل زندگی دنیا مثل این میمونه که آبی از اسمون بیاد و گیاه رو رشد بده و همه انسان ها و چارپایان ازش بخورن، اصلا یه جوری بشه که این زمین آراسته بشه طوری که هر کسی ببینه کیف میکنه و اهل دنیا فکر میکنن به به چه قدرتی دارن تا این که فرمان خدا بیادو طوری نابود بشن که گویا از اول هم هیچی هیچی نبوده. یعنی بابا حواستون باشه این چیزهایی که از این دنیا به چشمتون میاد، فقط به چشمتون میاد، هیچی هیچیه، خالیه، این هایی که ازش میبینید، نیست!!

از طرف دیگه ادبیات قرآن در برخورد با افرادی که دنبال حیات دنیا هستند انقدر شدیده و لحن توبیخی نسبت بهشون داره که هر انسان مومنی رو به فاصله گرفتن از اون توبیخ ها، یعنی فاصله گرفتن از دنیا ترغیب می‌کنه، می فرماید: مَنْ كانَ يُريدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فيها وَ هُمْ فيها لا يُبْخَسُون (هود/15) هر کسی زندگی دنیا و زینت دنیا رو بخواد تموم و کمال به نتیجه اعمالش میرسه و اصلا براش کم هم نمیذاریم، یعنی این که حالش رو جا میاریم! و یا می فرماید: أُولئِكَ الَّذينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُون (بقره/86)؛ آنانی که آخرت رو به دنیا می فروشند عذابشون رو تخفیف نمیدیم و یاریشون نمیکنیم.

بنابراین تاکیدات قرآن مکررا بر شناخت ماهیت واقعی دنیاست که ادم ها بدونید دنیا هیچی نیست، قرار و زندگی و حیات واقعی این نیست، پس دلبسته هیچی نشید و البته ضمن معرفی ماهیت واقعی این دنیا می فرماید: وَ ابْتَغِ فيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصيبَكَ مِنَ الدُّنْيا .... (قصص/77) با آنچه خدا به تو داده است آخرت رو جستجو کن و فراموش نکن که چه بهره‌ایی از این دنیا باید ببری،... یعنی همه این دنیا رو باید در خدمت آخرت بکار ببری، همه اش رو در جهت زندگی اخروی شکل بدی.

در احادیث و روایات از اهل بیت علیهم السلام هم ماهیت واقی دنیا بارها مورد تاکید قرار گرفته است، حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: "اگر دنیا و لذتهای فانی آن به اندازه بال مگسی در نزد خداوند ارزش داشت شربت آبی از آن به کافر نمی نوشانید". بنابراین چون دنیا اهمیت نداره خدا اون رو به کافر هم میده. ایشان در حدیث دیگری می فرمایند: "الدنيا حرام على اهل الاخره و الاخره حرام على اهل الدنيا و الدنیا و الاخره حرام على اهل الله"؛ دنیا بر اهل آخرت، حرام است و آخرت بر اهل دنیا حرام است و دنیا و آخرت، بر اهل خدا حرام‌اند. همچنین ایشان در حدیث دیگری می‌فرمایند: " الدنیا ملعونه ملعون ما فیها الا ما ابتغی به وجه الله عزوجل"، دنیا و آنچه در آن است، لعنت شده است، مگر آنچه با آن رضای خدای سبحان را جویند. بنابراین حیات طیبه که حیاتی زنده و واقعی است حیاتی است که آخرت محور است، و دنیا در آن ارزش و اعتباری ندارد و دنیا تنها، ظرفی است که رسیدن به آخرت را محقق می‌کند و وسیله ای است که باید از آن برای تحقق هدف بهره برد نه این که در آن ماند و غرق شد. بنابراین در حیات طیبه دنیا اصالتی از خود ندارد و زمانی ارزش می یابد که در راستای تحقق و کسب آخرت بکار گرفته شود و اگر غیر این بود و واقعا دنیا به خودی خود اصالتی برای خودش داشت حتما و حتما خدا آن را از کافران به خودش دریغ میکرد ولی خدا از دنیا به آن ها هم داد و آن ها، شیفته همین دنیای فانی شدند.


امیرالمومنین، حضرت علی علیه السلام در حدیثی می فرمایند: " اما بهترین خوردنیهای دنیا عسل است که آن استفراغ دهان زنبور عسل است و لذیذترین نوشیدنیهای دنیا آب است که از قعر خاک و دل زمین بدست می آید و بهترین بوئیدنیهای دنیا مشک است که خون ناف آهوست و بهترین پوشیدنیهای دنیا ابریشم است که لعاب دهان کرم ابریشم است و ....... و عالی‌ترین وسایل سواری در میان چهارپایان اسب است که آنهم کشنده صاحب خود است و بهترین شنیدنی‌های دنیا هم موسیقی است که آنهم از بزرگترین معاصی خداوند است.پس ای جابر دنیائی که دارای چنین مشخصاتی است شخص عاقل نباید برای آن آه بکشد:، جابر گوید پس از شنیدن این سخنان از زبان مولا (ع) دیگر دنیا برایم ارزشی نداشت.

.

و این خیلی خیلی بده که ما صبح تا شبمون برای دنیا میدویم بدون این که ببینیم واقعا در پی این همه دویدن چه نتیجه اخروی عاید ما خواهد شد، اون هایی هم که آخرت طلبند میخورند و میپوشند و اهل معاشرتند اما فرقشون با بقیه اینه که اون ها همه این کارها رو در راستای آخرتشون جهت دادن و برده این چیزها نیستن، اما دنیا طلب ها، برده همین چیزهای بی ارزش شده اند. و افسوس و صد افسوس که به بیان قرآن، اکثر مردم، دنیا را بر آخرت ترجیح میدهند:

 بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا/ وَ الاَْخِرَةُ خَيرٌْ وَ أَبْقَى(اعلی/17-16)، با این وجود شماها تحت تاثیر دنیا قرار میگیرد در حالی که اخرت بهتر و باقی‌تر است.

 

خواستم مصادیقی رو بنویسم، و یا احادیث بیشتری رو قید کنم ولی به این نتیجه رسیدم که بهتره کلا ما طرح موضوع کنیم و توی دوهفته ای که فرصت هست تا گذاشتن مطلب جدید، شما احادیث و روایات بیشتری رو مطرح کنید، مصادیقش رو در روزمره های زندگی‌هامون عنوان کنید و بحث رو بسط بدید و از همه مهمتر پیشنهادهاتون رو بگید که چه جوری میشه آخرت محور بود نه دنیاگرا و...

می تونید از کتاب ها و یا سخنرانی‌هایی که در این موضوع از علماء و بزرگان شنیده اید و یا اون چیزی که ناشی از تفکر و اندیشه خودتون پیرامون این موضوع هست استفاده کنید. منتظر نظرات ارزشمندتون هستیم. یا علی.

 

منابع:

قرآن کریم/ نهج الفصاحه ترجمه علی اکبر مظاهری/ بحارالانوار جلد 17/





Share
1 | طرفدار پاسخگو | | ٠٣:٥٨ - ٠١ آذر ١٣٩٣ |
0
 
1
پاسخ
سلام. منم خیلی دوست دارم تو این بحث ها شرکت کنم ان شاالله.

پاسخ :
سلام علیکم. ان شاالله.
2 | زهرای علی | | ٢١:٤٩ - ٠١ آذر ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
لااله الا الله
3 | طرفدار پاسخگو | | ٠٦:٤٨ - ٠٢ آذر ١٣٩٣ |
0
 
1
پاسخ
دنیاشناسی 1

دنیا عبارت است از همین طبیعت عظیمی که خدای متعال خلق کرده است و در اختیار انسان‌ها قرار داده است؛ دنیا یعنی این. همه این مواهبی که خدای متعال در عرصه گیتی آفریده است، مجموعه چیزهائی هستند که دنیا را تشکیل می‌دهند. اولش عمر خود ماست. درآمدهای دنیوی و حاصل تلاش‌های دنیوی، این‌ها همه دنیاست؛ فرزند، دنیاست؛ مال، دنیاست؛ علم، دنیاست؛ منابع طبیعی، دنیاست؛ این آب‌ها، این ذخائر معدنی، همه این چیزهائی که در عالم طبیعت انسان ملاحظه می‌کند، این‌ها همین دنیا هستند؛ یعنی چیزهائی که اجزاء زندگىِ این جهانىِ ما را تشکیل می‌دهد. خوب، کجای این بد است. یک دسته از آثار شرعی و اسلامی و معارفی به ما می‌گوید که دنیا را آباد کنید: «خلق لکم ما فی الأرض جمیعاً»؛ بروید دنیا را تحقق ببخشید، آباد کنید، بهره‌برداری از نعم طبیعی را برای خودتان، برای مردم آماده کنید. یک دسته از روایات این‌هاست: «الدّنیا مزرعة الآخرة»، «متجر عباداللَّه»؛ از این قبیل تعبیرات وجود دارد که این‌ها همه نگاه مثبت به دنیا را نشان می‌دهد.
بیانات حضرت امام خامنه ای/ 31/05/1390
4 | طرفدار پاسخگو | | ٠٦:٤٩ - ٠٢ آذر ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
دنیاشناسی 2

یک دسته از بیانات اسلامی و معارفی ما هم، دنیا را رأس خطایا و ریشه گناهان به‌حساب میآورد. ماحصل مطلبی که از این دو مجموعه معارفی به‌دست میآید، حرف روشنی است -البته بحث‌های تحلیلی و عمیق برای این کارها باید بشود و لازم است و شده؛ بحث‌های خوبی هم انجام گرفته است- اما خلاصه مطلب این است که خدای متعال این سفره طبیعت را برای افراد انسان گسترده است و همه آحاد انسان را سفارش کرده است، دستور داده است که این مائده طبیعی الهی را هرچه می‌توانند بالفعل‌تر، آماده‌تر، رنگین‌تر در اختیار افراد بشر قرار بدهند و خودشان هم بهره ببرند؛ لکن یک حدود و ضوابط و قواعدی بر این حاکم است؛ یک منطقه ممنوعه‌ای وجود دارد. دنیای ممدوح این است که انسان این سفره طبیعی الهی، این موهبت الهی را آنچنانی که ضوابط و قواعد الهی دستور داده است، بر طبق او رفتار کند، از حدود و ضوابط تخطی نکند، در مناطق ممنوعه قدم نگذارد. دنیای مذموم آن است که انسان این متاعی را که خدای متعال برای افراد بشر قرار داده است، برای خود بخواهد، سهم خود را افزون‌تر از دیگران بخواهد، به سهم دیگران دست‌اندازی کند، دلبستگی پیدا کند که این دلبستگی به مقتضای «حبّ الشّیء یعمی و یصمّ»، انسان را کر و کور می‌کند؛ تا آن‌جا که در راه به‌دست آوردن چیزی که عاشق و دلبسته آن هست، هیچ خط قرمزی و هیچ حد و حدودی را رعایت نمی‌کند؛ این می‌شود دنیای مذموم. دلبستن به دنیا، سهم‌خواهی بیش از اندازه خود، بیش از حق خود، دست‌اندازی به سهم دیگران، تجاوز به حقوق دیگران؛ این می‌شود آن دنیای مذموم. مال، دنیاست؛ مقام، دنیاست؛ قدرت، دنیاست؛ محبوبیت، دنیاست؛ نعم دنیا، لذات طبیعی، این‌ها همه دنیاست. اسلام و ادیان الهی به‌طور کلی بهره‌برداری از این دنیا را برای انسان مباح قرار دادند اما دست‌اندازی به حق دیگران، به هم زدن قواعد و قوانین این عالم طبیعت، ظلم کردن به دیگران، خود را غرق در این متاع دنیا کردن و از هدف اصلی و نهائی غافل ماندن را ممنوع دانسته‌اند، مذموم دانسته‌اند. این دنیا وسیله تعالی و تکامل است، هدف نباید قرار بگیرد؛ به این‌که توجه نشد، این دنیا می‌شود مذموم.
بیانات حضرت امام خامنه ای/ 31/05/1390
5 | طرفدار پاسخگو | | ٠٦:٥٠ - ٠٢ آذر ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
علاج دنیاطلبی

علاج دنیاپرستی را هم امیرالمؤمنین در خطبه متقین بیان فرموده است: «عظُم الخالق فی أنفسهم فصغر ما دونه فی أعینهم». علاج دلبستن و مجذوب شدن به دنیا این است که انسان تقوا پیشه کند که از خواص تقوا یکی همین است که «عظم الخالق فی أنفسهم»؛ خدا در دل انسان، در جان انسان آنچنان جایگاهی پیدا می‌کند که همه‌چیز در نظر او کوچک می‌شود. این مقامات دنیوی، این اموال، این زیبائیها، این جلوه‌های زندگی مادی، این لذت‌های گوناگون در نظر انسان حقیر می‌شود و بر اثر عظمت یاد الهی در دل انسان، اهمیت پیدا نمی‌کند. از خصوصیات تقوا همین است. خود او هم -امیرالمؤمنین- مظهر کامل همین معنا بود.
بیانات حضرت امام خامنه ای/ 31/05/1390

پاسخ :
"علاج دلبستن و مجذوب شدن به دنیا این است که انسان تقوا پیشه کند که از خواص تقوا یکی همین است که «عظم الخالق فی أنفسهم»"
6 | حوا | | ٢٠:٣٩ - ٠٤ آذر ١٣٩٣ |
0
 
0
پاسخ
آيه 3 سوره هود خيلي زيباست. تفسير حضرت علامه ذيل ايه رو بخونيد. اون متاع حسن همون حيات طيبه هست كه خدا نصيب مستغفران و توابان ميكنه. يعني اهل ايمان

پاسخ :
ممنون از شما، با عرض معذرت هنوز فرصت نکردم تفسیر آیه رو مطالعه کنم ولی قید الی اجل مسمی برای متعا حسنا کمی تردید ایجاد کرد برای بنده که این معنای حیات طیبه باشه!؟ کمی به بنده فرصت بدید ان شاالله هم مطالعه وهم تفکری داشته باشم، بعدا در موردش با هم تبادل نظر داشته باشیم ان شاالله
1 |حوا||٠٨:٠٠ - ٠٥ آذر ١٣٩٣ |
0
 
0
اين آيه رو با 124طه ببينيد
   
* نام:
ایمیل:
* نظر:

پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
آخرین مطالب
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | گالری تصاویر | لیست نظرات | درباره ما | RSS | نسخه موبایل
طراحی و تولید: مؤسسه احرار اندیشه